Opis
Budapeszteńskie Muzeum Historyczne (Budapesti Történeti Múzeum) opowiada historię miasta od pierwszych osad po czasy nowożytne. Zajmuje południowe skrzydło Zamku Królewskiego na Wzgórzu Zamkowym, na czterech piętrach, a jego najlepsze sale to te średniowieczne.
Pod barokowym pałacem leży inny, starszy i od dawna pogrzebany. Podczas odbudowy zniszczonego wojną pałacu w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych archeolodzy zeszli w głąb i odkryli komnaty średniowiecznych królów. Muzeum zbudowano wokół nich.
Jego sercem jest Sala Gotycka, wzniesiona przez króla Zygmunta Luksemburskiego na początku XV wieku, kiedy Buda była prawdopodobnie największym gotyckim pałacem swoich czasów. Ma dwie nawy pod sklepieniami żebrowymi, wsparte masywnymi filarami, i jest jednym z najważniejszych zachowanych przykładów świeckiej architektury gotyckiej w Europie Środkowej.
Obok znajduje się dolny kościół kaplicy królewskiej, odkryty na nowo w latach 1949–1950 i ponownie poświęcony w 1990 roku. Wyższe piętra obejmują stulecia rzymskie, osmańskie i habsburskie. Barokowy dziedziniec, przykryty szkłem w 1997 roku, jest główną salą wystawową.
Nie przegap gotyckich rzeźb z Zamku w Budzie, wydobytych na wzgórzu, i czternastowiecznego jedwabnego arrasu z herbami królów andegaweńskich.
Na zewnątrz w starych murach znów rosną małe średniowieczne ogrody, a wejścia strzegą brązowe figury Wojny i Pokoju autorstwa Károlya Senyeia: jeden anioł z trąbą, drugi z gałązką oliwną. Poszukaj odtworzonych komnat średniowiecznego zamku, odkrytych po wojnie.
Pod aniołem Wojny leży martwy żołnierz osmański, a pod aniołem Pokoju żołnierz wracający do domu.
Muzeum ma też własną długą przeszłość. Miasto zaczęło wykopaliska w Aquincum w 1887 roku i otworzyło Muzeum Aquincum w 1894, swoje pierwsze muzeum, a muzeum na Wzgórzu Zamkowym wyrosło z tych zbiorów.
Pod barokowym pałacem leży inny, starszy i od dawna pogrzebany. Podczas odbudowy zniszczonego wojną pałacu w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych archeolodzy zeszli w głąb i odkryli komnaty średniowiecznych królów. Muzeum zbudowano wokół nich.
Jego sercem jest Sala Gotycka, wzniesiona przez króla Zygmunta Luksemburskiego na początku XV wieku, kiedy Buda była prawdopodobnie największym gotyckim pałacem swoich czasów. Ma dwie nawy pod sklepieniami żebrowymi, wsparte masywnymi filarami, i jest jednym z najważniejszych zachowanych przykładów świeckiej architektury gotyckiej w Europie Środkowej.
Obok znajduje się dolny kościół kaplicy królewskiej, odkryty na nowo w latach 1949–1950 i ponownie poświęcony w 1990 roku. Wyższe piętra obejmują stulecia rzymskie, osmańskie i habsburskie. Barokowy dziedziniec, przykryty szkłem w 1997 roku, jest główną salą wystawową.
Nie przegap gotyckich rzeźb z Zamku w Budzie, wydobytych na wzgórzu, i czternastowiecznego jedwabnego arrasu z herbami królów andegaweńskich.
Na zewnątrz w starych murach znów rosną małe średniowieczne ogrody, a wejścia strzegą brązowe figury Wojny i Pokoju autorstwa Károlya Senyeia: jeden anioł z trąbą, drugi z gałązką oliwną. Poszukaj odtworzonych komnat średniowiecznego zamku, odkrytych po wojnie.
Pod aniołem Wojny leży martwy żołnierz osmański, a pod aniołem Pokoju żołnierz wracający do domu.
Muzeum ma też własną długą przeszłość. Miasto zaczęło wykopaliska w Aquincum w 1887 roku i otworzyło Muzeum Aquincum w 1894, swoje pierwsze muzeum, a muzeum na Wzgórzu Zamkowym wyrosło z tych zbiorów.