Opis
Kościół w Skale (Sziklatemplom) to kościół i klasztor wbudowany w naturalną jaskinię we Wzgórzu Gellérta w Budapeszcie. Jego ściany to sama skała, a pomieszczenia rozchodzą się w różne strony, z klasztorem wykutym w kamieniu i ozdobionym neogotyckimi wieżyczkami.
Historia zaczyna się w latach dwudziestych XX wieku, kiedy grupa węgierskich pielgrzymów wróciła z Lourdes z pomysłem: grota taka jak tamta. Znaleźli ją we wzgórzu, w jaskini zwanej Jaskinią św. Iwana, gdzie według legendy pustelnik leczył chorych termalną wodą ze wzgórza.
W XIX wieku w wielkim otworze mieszkała uboga rodzina, w małym domku z suszonej na słońcu cegły; sceny tej dowodzą obraz i fotografia z lat 1860. i 1877. Dla kościoła jaskinię powiększono, kując w skale według planów architekta Kálmána Luxa.
Nie przegap sali, której wszystkie ozdoby wyrzeźbił w twardym drewnie wyznawca zakonu, i ołtarza wykonanego przez fabrykę Zsolnay. Na tarasie na zewnątrz stoi posąg św. Stefana obok jego konia.
W środku znajduje się kopia Czarnej Madonny z Częstochowy, dar z Polski. W 1934 roku z Częstochowy przybyło czternastu paulinów: jedyny zakon założony na Węgrzech wracał do domu po 150 latach.
Podczas II wojny światowej jaskinia służyła jako szpital polowy armii niemieckiej. Potem, w 1951 roku, spokój się skończył. W Poniedziałek Wielkanocny komunistyczna tajna policja wkroczyła do kościoła i w jedną noc zabrała zakonników.
Przełożonego, Ferenca Vezéra, skazano na śmierć, pozostałych uwięziono, a jaskinię zamurowano grubą betonową ścianą. Otwarto ją ponownie 27 sierpnia 1989 roku, gdy mur runął, a paulini wrócili. Kawałek betonu stoi dziś przy wejściu jako przypomnienie.
Historia zaczyna się w latach dwudziestych XX wieku, kiedy grupa węgierskich pielgrzymów wróciła z Lourdes z pomysłem: grota taka jak tamta. Znaleźli ją we wzgórzu, w jaskini zwanej Jaskinią św. Iwana, gdzie według legendy pustelnik leczył chorych termalną wodą ze wzgórza.
W XIX wieku w wielkim otworze mieszkała uboga rodzina, w małym domku z suszonej na słońcu cegły; sceny tej dowodzą obraz i fotografia z lat 1860. i 1877. Dla kościoła jaskinię powiększono, kując w skale według planów architekta Kálmána Luxa.
Nie przegap sali, której wszystkie ozdoby wyrzeźbił w twardym drewnie wyznawca zakonu, i ołtarza wykonanego przez fabrykę Zsolnay. Na tarasie na zewnątrz stoi posąg św. Stefana obok jego konia.
W środku znajduje się kopia Czarnej Madonny z Częstochowy, dar z Polski. W 1934 roku z Częstochowy przybyło czternastu paulinów: jedyny zakon założony na Węgrzech wracał do domu po 150 latach.
Podczas II wojny światowej jaskinia służyła jako szpital polowy armii niemieckiej. Potem, w 1951 roku, spokój się skończył. W Poniedziałek Wielkanocny komunistyczna tajna policja wkroczyła do kościoła i w jedną noc zabrała zakonników.
Przełożonego, Ferenca Vezéra, skazano na śmierć, pozostałych uwięziono, a jaskinię zamurowano grubą betonową ścianą. Otwarto ją ponownie 27 sierpnia 1989 roku, gdy mur runął, a paulini wrócili. Kawałek betonu stoi dziś przy wejściu jako przypomnienie.