Opis
Centrum Pamięci o Holokauście (Holocaust Memorial Center) to muzeum i miejsce pamięci w Budapeszcie, w dzielnicy Ferencváros, poświęcone węgierskim Żydom zamordowanym w Holokauście. To poważna wizyta, która wyjaśnia wiele z historii kraju w XX wieku.
Ściany są pochylone, podłogi się wznoszą i nic nie jest do końca proste. Architekci, pod kierunkiem Istvána Mányiego, chcieli, by sam budynek przypominał trzęsienie ziemi: to, które dotknęło węgierskich Żydów. Schody prowadzące do wystaw symbolizują wypaczony, skręcony czas Holokaustu.
W niektórych ścianach cegły ułożono w linie wznoszące się zamiast poziomych, więc nawet mur zdaje się dryfować.
Wystawa stała prowadzi od dyskryminacji przez deportacje do zagłady, Żydów, a także Romów i innych prześladowanych grup. Centrum organizuje też wystawy czasowe, ma ośrodek badawczy i ogród na dachu.
Wejście znajduje się we wnęce w kształcie litery V w fasadzie od strony ulicy Páva. Wewnątrz arkada i ogród przeznaczone są na pamięć.
Na dziedzińcu ściana imion niesie 60 000 spośród około 600 000 węgierskich ofiar. Lista wciąż rośnie: ośrodek badawczy pomaga rodzinom odnaleźć krewnych i dopisać ich imiona.
Centrum stoi obok Synagogi przy ulicy Páva, zaprojektowanej przez Lipóta Baumhorna w latach dwudziestych. Pod koniec wojny okolica służyła jako obóz internowania, a wróciło tak niewielu wiernych, że synagogę zamknięto w 1982 roku. Odnowiona synagoga znów jest w użyciu i gości wystawy czasowe.
Centrum Pamięci o Holokauście założył rząd węgierski w 1999 roku, a otwarto je w 2004, jako jeden z kroków odnowy dzielnicy. Było to pierwsze centrum pamięci o Holokauście w Europie Środkowej założone przez państwo i zdobyło nagrody architektoniczne.
Budynek zdobył budapeszteńską nagrodę architektoniczną w 2004 roku i nagrodę Pro Architectura w 2005.
Ściany są pochylone, podłogi się wznoszą i nic nie jest do końca proste. Architekci, pod kierunkiem Istvána Mányiego, chcieli, by sam budynek przypominał trzęsienie ziemi: to, które dotknęło węgierskich Żydów. Schody prowadzące do wystaw symbolizują wypaczony, skręcony czas Holokaustu.
W niektórych ścianach cegły ułożono w linie wznoszące się zamiast poziomych, więc nawet mur zdaje się dryfować.
Wystawa stała prowadzi od dyskryminacji przez deportacje do zagłady, Żydów, a także Romów i innych prześladowanych grup. Centrum organizuje też wystawy czasowe, ma ośrodek badawczy i ogród na dachu.
Wejście znajduje się we wnęce w kształcie litery V w fasadzie od strony ulicy Páva. Wewnątrz arkada i ogród przeznaczone są na pamięć.
Na dziedzińcu ściana imion niesie 60 000 spośród około 600 000 węgierskich ofiar. Lista wciąż rośnie: ośrodek badawczy pomaga rodzinom odnaleźć krewnych i dopisać ich imiona.
Centrum stoi obok Synagogi przy ulicy Páva, zaprojektowanej przez Lipóta Baumhorna w latach dwudziestych. Pod koniec wojny okolica służyła jako obóz internowania, a wróciło tak niewielu wiernych, że synagogę zamknięto w 1982 roku. Odnowiona synagoga znów jest w użyciu i gości wystawy czasowe.
Centrum Pamięci o Holokauście założył rząd węgierski w 1999 roku, a otwarto je w 2004, jako jeden z kroków odnowy dzielnicy. Było to pierwsze centrum pamięci o Holokauście w Europie Środkowej założone przez państwo i zdobyło nagrody architektoniczne.
Budynek zdobył budapeszteńską nagrodę architektoniczną w 2004 roku i nagrodę Pro Architectura w 2005.