Opis
Muzeum Domu Terroru (Terror Háza) to muzeum i miejsce pamięci przy alei Andrássyego 60 w Budapeszcie, poświęcone ofiarom faszystowskiej i komunistycznej dyktatury w XX-wiecznych Węgrzech. Stoi w tym samym budynku, w którym oba reżimy prowadziły swoją tajną policję, a kończy się w celach piwnicy.
Elegancki, trzypiętrowy neorenesansowy budynek postawiono w 1880 roku jako kamienicę. Najpierw zwraca uwagę fasada: czarna rama, z ostrym jak ostrze gzymsem wzdłuż linii dachu, niosącym napis, który igra ze światłem i cieniem na ścianie i wyróżnia go spośród wszystkich innych domów przy alei.
Stała wystawa „Podwójna okupacja” prowadzi chronologiczną trasą przez trzydzieści sześć sal na trzech poziomach, od hitlerowskich Niemiec i Strzałokrzyżowców po Związek Radziecki i reżim komunistyczny aż do powstania 1956 roku. W większości sal gra muzyka skomponowana przez Ákosa Kovácsa.
Wystawa obejmuje także nadużycia lat komunistycznych: deportacje do sowieckiego Gułagu, mordy polityczne, przesłuchania i prześladowanie przeciwników.
W atrium stoi czołg radziecki. Na klatce schodowej wisi Galeria Oprawców, ze zdjęciami szpiegów, zdrajców i katów. Zwiedzanie kończy piwnica, gdzie odtworzone cele więzienne, w tym te używane przez ÁVH, pokazują, jak przetrzymywano i przesłuchiwano więźniów.
Partia Strzałokrzyżowców wynajęła tu pokoje w 1937 roku. Stał się jej siedzibą, nazywaną Domem Wierności, a po przejęciu władzy w 1944 roku przetrzymywano, torturowano i zabijano tu więźniów.
W 1945 roku budynek przeszedł w ręce komunistycznej policji politycznej, ÁVO, a później ÁVH, której szef poprosił o ten dom na siedzibę. Jego ludzie wykopali labirynt cel pod sąsiednimi budynkami, używanych do przesłuchań, tortur i egzekucji aż do 1956 roku.
Potem dom zamieniono na biura, a piwnicę na klub młodzieżowy, usuwając wszelkie ślady. Fundacja Publiczna kupiła go w grudniu 2000 roku i przebudowała na muzeum.
Muzeum otwarto 24 lutego 2002 roku. Chwalili je tacy goście jak Zbigniew Brzeziński i Francis Fukuyama, a krytykowali niektórzy historycy i politolodzy za pokazywanie Węgier głównie jako ofiary obcych okupantów i zbyt mało tego, co zrobili sami Węgrzy.
Koniecznie zobacz
• Czołg radziecki w atrium.
• Galerię Oprawców.
• Cele w piwnicy.
• Czarną fasadę.
Czy wiesz, że…?
• Neonowa reklama firmy handlu zagranicznego oświetlała fasadę od 1962 do 1992 roku, ukrywając to, czym dom był naprawdę.
Elegancki, trzypiętrowy neorenesansowy budynek postawiono w 1880 roku jako kamienicę. Najpierw zwraca uwagę fasada: czarna rama, z ostrym jak ostrze gzymsem wzdłuż linii dachu, niosącym napis, który igra ze światłem i cieniem na ścianie i wyróżnia go spośród wszystkich innych domów przy alei.
Stała wystawa „Podwójna okupacja” prowadzi chronologiczną trasą przez trzydzieści sześć sal na trzech poziomach, od hitlerowskich Niemiec i Strzałokrzyżowców po Związek Radziecki i reżim komunistyczny aż do powstania 1956 roku. W większości sal gra muzyka skomponowana przez Ákosa Kovácsa.
Wystawa obejmuje także nadużycia lat komunistycznych: deportacje do sowieckiego Gułagu, mordy polityczne, przesłuchania i prześladowanie przeciwników.
W atrium stoi czołg radziecki. Na klatce schodowej wisi Galeria Oprawców, ze zdjęciami szpiegów, zdrajców i katów. Zwiedzanie kończy piwnica, gdzie odtworzone cele więzienne, w tym te używane przez ÁVH, pokazują, jak przetrzymywano i przesłuchiwano więźniów.
Partia Strzałokrzyżowców wynajęła tu pokoje w 1937 roku. Stał się jej siedzibą, nazywaną Domem Wierności, a po przejęciu władzy w 1944 roku przetrzymywano, torturowano i zabijano tu więźniów.
W 1945 roku budynek przeszedł w ręce komunistycznej policji politycznej, ÁVO, a później ÁVH, której szef poprosił o ten dom na siedzibę. Jego ludzie wykopali labirynt cel pod sąsiednimi budynkami, używanych do przesłuchań, tortur i egzekucji aż do 1956 roku.
Potem dom zamieniono na biura, a piwnicę na klub młodzieżowy, usuwając wszelkie ślady. Fundacja Publiczna kupiła go w grudniu 2000 roku i przebudowała na muzeum.
Muzeum otwarto 24 lutego 2002 roku. Chwalili je tacy goście jak Zbigniew Brzeziński i Francis Fukuyama, a krytykowali niektórzy historycy i politolodzy za pokazywanie Węgier głównie jako ofiary obcych okupantów i zbyt mało tego, co zrobili sami Węgrzy.
Koniecznie zobacz
• Czołg radziecki w atrium.
• Galerię Oprawców.
• Cele w piwnicy.
• Czarną fasadę.
Czy wiesz, że…?
• Neonowa reklama firmy handlu zagranicznego oświetlała fasadę od 1962 do 1992 roku, ukrywając to, czym dom był naprawdę.