Opis
Memento Park (Szoborpark) to muzeum pod gołym niebem na południowym skraju Budapesztu, gdzie trafiły pomniki i tablice z okresu komunistycznego na Węgrzech (1949–1989). Lenin, Marks i Engels dzielą trawniki z węgierskimi przywódcami komunistycznymi i gigantycznymi żołnierzami.
Zgromadzono tu 42 pomniki usunięte z ulic miasta po upadku komunizmu. Park rzeźb ułożono w sześć owalnych sekcji, a nazwano go od wiersza Gyuli Illyésa „Zdanie o tyranii”. Oglądane razem pomniki wyglądają mniej jak władza, a bardziej jak teatr.
Nie przegap butów Stalina. W 1956 roku tłum obalił ośmiometrowego Stalina w centrum Budapesztu, zostawiając na trybunie tylko jego buty. W parku stoi odtworzona w naturalnej wielkości trybuna, razem z butami.
Nawet okazała brama to dekoracja teatralna, dwunastometrowa fasada podparta od tyłu. Obok niej Plac Świadków ma wystawę zdjęć o rewolucji 1956 roku i zmianach z lat 1989–1990 oraz kino w koszarowym stylu, gdzie wyświetla się film dokumentalny o metodach tajnej policji. Podpisy są po angielsku i węgiersku.
Inny eksponat trafił tu w 1992 roku: pomnik żołnierza sowieckiego, który stał u stóp Pomnika Wolności na Wzgórzu Gellérta.
Park leży w Budatétény, na południowym skraju miasta, a pomniki stoją pod gołym niebem.
Zamiast niszczyć pomniki, miasto postanowiło zachować je razem. Architekt Ákos Eleőd wygrał konkurs w 1991 roku, a park otwarto 29 czerwca 1993 roku, w drugą rocznicę wyjścia ostatnich wojsk sowieckich.
„Ten park jest o dyktaturze – mówił Eleőd – a jednocześnie, ponieważ można o niej mówić, opisywać ją, budować, ten park jest o demokracji”.
Mieszkańcy nadali niektórym pomnikom przezwiska: pomnik węgierskich ochotników z wojny domowej w Hiszpanii, z pięścią uniesioną do ucha, nazywa się „użytkownicy komórek”.
Zgromadzono tu 42 pomniki usunięte z ulic miasta po upadku komunizmu. Park rzeźb ułożono w sześć owalnych sekcji, a nazwano go od wiersza Gyuli Illyésa „Zdanie o tyranii”. Oglądane razem pomniki wyglądają mniej jak władza, a bardziej jak teatr.
Nie przegap butów Stalina. W 1956 roku tłum obalił ośmiometrowego Stalina w centrum Budapesztu, zostawiając na trybunie tylko jego buty. W parku stoi odtworzona w naturalnej wielkości trybuna, razem z butami.
Nawet okazała brama to dekoracja teatralna, dwunastometrowa fasada podparta od tyłu. Obok niej Plac Świadków ma wystawę zdjęć o rewolucji 1956 roku i zmianach z lat 1989–1990 oraz kino w koszarowym stylu, gdzie wyświetla się film dokumentalny o metodach tajnej policji. Podpisy są po angielsku i węgiersku.
Inny eksponat trafił tu w 1992 roku: pomnik żołnierza sowieckiego, który stał u stóp Pomnika Wolności na Wzgórzu Gellérta.
Park leży w Budatétény, na południowym skraju miasta, a pomniki stoją pod gołym niebem.
Zamiast niszczyć pomniki, miasto postanowiło zachować je razem. Architekt Ákos Eleőd wygrał konkurs w 1991 roku, a park otwarto 29 czerwca 1993 roku, w drugą rocznicę wyjścia ostatnich wojsk sowieckich.
„Ten park jest o dyktaturze – mówił Eleőd – a jednocześnie, ponieważ można o niej mówić, opisywać ją, budować, ten park jest o demokracji”.
Mieszkańcy nadali niektórym pomnikom przezwiska: pomnik węgierskich ochotników z wojny domowej w Hiszpanii, z pięścią uniesioną do ucha, nazywa się „użytkownicy komórek”.