Opis
Parlament Węgierski to neogotycki pałac na pesztańskim brzegu Dunaju, przy placu Kossutha, w którym do dziś obraduje Zgromadzenie Narodowe. To 268 metrów wież, łuków i rzeźb, zwieńczonych renesansową kopułą, a zarazem największy budynek na Węgrzech.
Powodem, żeby tu przyjść, jest wnętrze. Pod kopułą szesnastoboczna Sala Kopułowa chroni Koronę Świętego Stefana, przechowywaną tu od 2000 roku: tę samą, która widnieje w herbie kraju.
Główne schody wznoszą się pod freskami na suficie, obok niszy z popiersiem architekta, Imre Steindla. Poszukaj też witraży i mozaik szklanych Miksy Róth, wśród 242 rzeźb rozsianych w środku i na zewnątrz.
Po obu stronach holu stoją dwie identyczne sale, odbicia lustrzane. W jednej nadal obraduje Zgromadzenie Narodowe; druga, dawna izba wyższa, służy do ceremonii, konferencji i zwiedzania z przewodnikiem.
Główna fasada zwrócona jest ku rzece i ozdobiona posągami węgierskich władców, przywódców Siedmiogrodu i słynnych żołnierzy, a nad oknami widnieją herby. Oficjalne wejście znajduje się od strony placu, na szczycie schodów strzeżonych przez dwa lwy.
Na placu towarzyszą budynkowi pomnik rewolucji 1956 roku, monumentalny pomnik Kossutha i konny posąg Franciszka II Rakoczego. Na południowym trawniku siedzi brązowy poeta Attila József i patrzy na wodę, jak w swoim wierszu „Nad Dunajem”.
Budapeszt był jeszcze całkiem nowy, gdy narodził się ten pomysł: Buda, Óbuda i Peszt połączyły się dopiero w 1873 roku. Siedem lat później sejm uznał, że naród zasługuje na godną siedzibę, i ogłosił międzynarodowy konkurs, który wygrał Steindl.
Jego neogotyckie plany bardzo przypominały londyński Pałac Westminsterski, co pomogło: węgierscy reformatorzy widzieli w Wielkiej Brytanii swój wzór polityczny. Dwa przegrane projekty i tak zostały zrealizowane, jako budynki naprzeciw Parlamentu po drugiej stronie placu.
Gmach otwarto w 1896 roku, na tysiąclecie kraju, ale klucze przekazano dopiero w 1902, a całkowicie ukończono go w 1904. Poszło na niego czterdzieści milionów cegieł, pół miliona kamieni szlachetnych i 40 kilogramów złota. Steindl oślepł i zmarł przed końcem prac.
Jego liczby to przesłanie: wysokość 96 metrów nawiązuje do roku 896, kiedy powstało Księstwo Węgierskie. W czasach komunizmu na szczycie kopuły aż do 1990 roku świeciła czerwona gwiazda. 23 października 1989 roku z balkonu od strony placu proklamowano Republikę Węgierską.
Koniecznie zobacz
• Koronę Świętego Stefana.
• Salę Kopułową.
• Główne schody.
• Witraże Miksy Róth.
• Fasadę od strony rzeki.
Czy wiesz, że…?
• Przy tak wielkiej powierzchni i tylu detalach budynek niemal zawsze jest w remoncie.
• Między 1917 a 1921 rokiem znalazł się na ponad 50 węgierskich znaczkach pocztowych.
• W środku jest 691 pomieszczeń, 29 klatek schodowych, 13 wind i 10 dziedzińców.
Powodem, żeby tu przyjść, jest wnętrze. Pod kopułą szesnastoboczna Sala Kopułowa chroni Koronę Świętego Stefana, przechowywaną tu od 2000 roku: tę samą, która widnieje w herbie kraju.
Główne schody wznoszą się pod freskami na suficie, obok niszy z popiersiem architekta, Imre Steindla. Poszukaj też witraży i mozaik szklanych Miksy Róth, wśród 242 rzeźb rozsianych w środku i na zewnątrz.
Po obu stronach holu stoją dwie identyczne sale, odbicia lustrzane. W jednej nadal obraduje Zgromadzenie Narodowe; druga, dawna izba wyższa, służy do ceremonii, konferencji i zwiedzania z przewodnikiem.
Główna fasada zwrócona jest ku rzece i ozdobiona posągami węgierskich władców, przywódców Siedmiogrodu i słynnych żołnierzy, a nad oknami widnieją herby. Oficjalne wejście znajduje się od strony placu, na szczycie schodów strzeżonych przez dwa lwy.
Na placu towarzyszą budynkowi pomnik rewolucji 1956 roku, monumentalny pomnik Kossutha i konny posąg Franciszka II Rakoczego. Na południowym trawniku siedzi brązowy poeta Attila József i patrzy na wodę, jak w swoim wierszu „Nad Dunajem”.
Budapeszt był jeszcze całkiem nowy, gdy narodził się ten pomysł: Buda, Óbuda i Peszt połączyły się dopiero w 1873 roku. Siedem lat później sejm uznał, że naród zasługuje na godną siedzibę, i ogłosił międzynarodowy konkurs, który wygrał Steindl.
Jego neogotyckie plany bardzo przypominały londyński Pałac Westminsterski, co pomogło: węgierscy reformatorzy widzieli w Wielkiej Brytanii swój wzór polityczny. Dwa przegrane projekty i tak zostały zrealizowane, jako budynki naprzeciw Parlamentu po drugiej stronie placu.
Gmach otwarto w 1896 roku, na tysiąclecie kraju, ale klucze przekazano dopiero w 1902, a całkowicie ukończono go w 1904. Poszło na niego czterdzieści milionów cegieł, pół miliona kamieni szlachetnych i 40 kilogramów złota. Steindl oślepł i zmarł przed końcem prac.
Jego liczby to przesłanie: wysokość 96 metrów nawiązuje do roku 896, kiedy powstało Księstwo Węgierskie. W czasach komunizmu na szczycie kopuły aż do 1990 roku świeciła czerwona gwiazda. 23 października 1989 roku z balkonu od strony placu proklamowano Republikę Węgierską.
Koniecznie zobacz
• Koronę Świętego Stefana.
• Salę Kopułową.
• Główne schody.
• Witraże Miksy Róth.
• Fasadę od strony rzeki.
Czy wiesz, że…?
• Przy tak wielkiej powierzchni i tylu detalach budynek niemal zawsze jest w remoncie.
• Między 1917 a 1921 rokiem znalazł się na ponad 50 węgierskich znaczkach pocztowych.
• W środku jest 691 pomieszczeń, 29 klatek schodowych, 13 wind i 10 dziedzińców.